Chanoa

Hallo…voor de zoveelte keer…u spreekt met meneer huppeldepup en we staan hier al uren op een snikhete parkeerplaats te wachten op een techneut die u zou sturen. Inmiddels hadden we de koelkast al leeggegooid, alles was ontdooid omdat we niet in die snikhete zon de koelkast op gas durfden te zetten. En eens zou de accu ook leeg raken en dan zouden we ook niet meer kunnen starten. Daar gaan de bakjes met de Surinaamse bruine bonen met rijst die ik in het vriezertje had gezet zodat we bij aankomst in Zuid-Frankrijk een lekker pittig hapje zouden hebben. En de ijsblokjes voor in een lekker sopie waren ook al gesmolten. De ice-tea was bijna hete thee geworden, en kaas was inmiddels net zo zweterig als wijzelf. Gelukkig hadden we wel een porta-potti aan boord voor noodgevallen. De Anwb centrale meldde ons dat de bedrijven in Frankrijk tussen de middag dichtgingen en er waarschijnlijk voorlopig geen techneut langs zou komen. Dat schiet lekker op, not! We hadden dus de tijd om het volledige regelement van de Anwb door te lezen, en wat zag mijn oog..?!?!? Als je met een camper op vakantie gaat en Europaservice met vervangende auto neemt moet je ook een kampeerauto-aanhangsel nemen. Huh…nooit geweten, en tijdens de inmiddels tientallen telefoontjes vandaag was er ook niemand die er naar vroeg. Dat betekent dus…dat ALLE kosten die vandaag gemaakt zijn, en nog gemaakt gaan worden, voor onszelf zijn !! Slik…EIndelijk…daar kwam de reddende engel..tenminste dat dachten we. Weer een sleepwagen die onze camper weg wilde slepen want de beste man was geen techneut maar alleen sleper. Met handenenvoetenfransduitsengels probeerden we hem duidelijk te maken dat we alleen wat diesel wilden hebben. We durfden niet meer naar de versnellingsbak laten kijken want we waren bang dat hij het nog meer zou mollen. Hij begon te mopperen want hij snapte niet waarom hij gestuurd was voor een beetje diesel. Daar konden wij niets aan doen, Anwb stuurt mensen die niets voor je kunnen betekenen. Alsof wij daar om vragen. Hubje besloot zelf op zoek te gaan naar een tankstation om wat diesel te kopen en te kijken of we vooruit konden komen. Hij pakte een vouwfiets, nam een tankje, en ging op pad. Op het navigatiesysteem had hij opgezocht waar er tankstations in de buurt waren en ver zou het niet zijn volgens TomTom. Me neus! Zo’n anderhalf uur later kwam hij roodgloeiend terug. Roodgloeiend van woede en van de hitte. En zonder diesel. Geen pomp in de buurt die open was. Ondertussen bleek hij ook gebeld te zijn door de Anwb, alhoewel het leek erop want het was een Fransman die hem aansprak met ‘parlezvouspiepelpou’ en ja daar verstaat manlief geen fluit van. Hij zei: ‘bel me vrouw maar’  en gaf mijn nummer, dat ze blijkbaar ondanks alle telefoontjes nog niet hadden. De beste man heeft me vervolgens niet gebeld, die sûkkél. De sleper wilde kostte wat het kost de bus op de sleepauto trekken en ik heb hem eerst vriendelijk gevraagd dat niet te doen, daarna iets minder vriendelijk, toen geëist dat hij de bus liet staan om vervolgens tussen de lier en de bus te stappen omdat hij de haak al aan de camper had vastgemaakt en de lier aanzette. Het werd hem zo wel duidelijk dat hier geen cent aan me te verdienen was en pakte een tankje en liep naar de tankdop en zei ‘gazole’ (*diesel) Nou zeg, was dat nou zo moeilijk dacht ik bij mezelf en maakte de dop open met de autosleutel. Kloinkkloink…klonk de vloeistof die uit het tankje de brandstoftank liep. Hé…diesel ruikt heel anders…dit lijkt wel benzine!! Ik rukte de tank uit de man z’n handen en zei dat het geen gazole was, draaide snel de tankdop weer op slot en stuurde hem woedend weg.  De man gaf  het op en scheurde ronkend van de parkeerplaats. Nu hadden we er nog een probleem bij. Wat nu? Ik liep naar de VW/Audi dealeren vroeg of ik wat diesel van ze kon kopen zodat we konden proberen of de bus nog reed. Een nette man, strak in pak, keek me bijna beledigd aan en vertelde dat hij me geen diesel wilde verkopen omdat de Anwb geen zaken met ze wilde doen. Mooi is dat! Daar kwam manlief weer en ik vertelde hem over de sleper die de lier aan de bus vastmaakte en de benzine die hij in de tank had gegooid. We wisten ons geen raad meer en dan is het heel lastig om logisch na te denken. Nu staan we al uren hier op die verrotte snikhete stinkparkeerplaats en is het alleenmaar van kwaad tot erger geworden. Mijn oog viel op een bedrijf dat o.a. grasmaaiers verkocht. MIsschien kunnen zij ons helpen? Ik ging er naar binnen, vroeg of er iemand een beetje engels sprak, en gelukkig was er een jongeman die vloeiend engels sprak. Ik vertelde hem van ons probleem en dat ik graag wat diesel wilde kopen van hem. Hij vroeg verbaast of we daarom al uren op de parkeerplaats stonden omdat we zonder brandstof zaten. Ik legde hem van voor tot achter uit wat er was gebeurd en de beste man wilde ons graag helpen. Medelijdend klopte hij me op m’n schouder en wenkte me hem te volgen naar de werkplaats. Daar stonden een paar vaten met brandstof waaronder iets dat op diesel leek. Hij gooide een tankje vol en toen ik hem vroeg wat het ging kosten zei hij dat ik ons geld mocht houden en er maar een lekker ijsje van moest kopen. Vreselijk dankbaar ging ik terug naar de camper waar manlief verhit zuchtend stond te wachten. Hij gooide de diesel in de brandstoftank en startte de bus. Zelfs zonder maar even te sputteren startte de camper en na het even stationair te laten lopen om te kijken of hij het wel bleef doen duwden we hem achteruit (versnellingsbak kapot weet je nog?) en voorzichtig reden we weg. Tevergeefs urenlang gewacht op hulp van Anwb en nu reden we op eigen kracht met de bus richting de Zuid-Franse kust. Met een manke bus…maar wel rijdend. Bij de eerstvolgende pomp de tank tot aan de nok volgegooid en op naar de zee…Benieuwd naar het vervolg?

Hello…uh bonjour monsieur…en dan…ff denken…dan maar in het Engels. Please can you help us? Ik vertel in handenvoetenfransduitsengels wat er precies is gebeurd en dat we van de Anwb de plaatselijke hulpdienst moesten bellen. Monsieur begreep gelukkig wat ik bedoelde en liep naar de telefoon voor personeelsleden van de tolpoort. Hij mompelde wat in het Frans in de hoorn, wees naar mij (alsof de persoon aan de andere kant van de lijn mij kon zien) knikte naar mij dat het ging lukken, hing op en kwam naar me toegelopen. Over een halfuurtje zou er iemand van de nabijgelegen garage komen met een tankje diesel. Hubje en ik zeiden tegen elkaar dat het vast een heeeel duur tankje diesel zou worden. Na een ruim half uur kwam er een sleepwagen aan met een norskijkende Fransoos. Eerst bleef hij zitten, toen keek hij naar mij, en bleef gewoon zitten! Ik liep naar de auto toe en vroeg in het Engels of hij diesel had meegenomen. Non!  Non? :S Hij liep naar de bus, sprong erin en wilde hem achteruit rijden zodat hij met de sleepwagen ervoor kon komen en ons erop kon trekken met zo’n enge lier. Kleng! Hij gebaarde naar Hubbie en probeerde het nogmaals. Krak! Nu is de bus wel oud, krakkemikkig en mank maar kleng en krak hadden wij nog niet gehoord. Manlief probeerde het ook eens maar kreeg geen beweging die op achteruitrijden leek. De norse Fransoos belde heen en weer met Anwb. Je zou haast vergeten waarom wij ons aangesloten hadden bij de gele-redders-in-nood. Ze adverteren dat het zo razend handig is, als je in het buitenland auto-pech-hulp nodig hebt, zij het moeiteloos voor je regelen. Fungeren bv. als vertaalpersoon wanneer je er zelf taaltechnisch niet uitkomt. We hebben nagenoeg iedereen van de Anwb Lyon gesproken en steeds hetzelfde liedje. Tuut…tuut…momentje geduld a.u.b. Hallo Anwb, waar kan ik u mee van dienst zijn? We hebben zo’n 12x, en dat steeds aan iemand anders, uit moeten leggen wat het probleem was. Of er moest overlegd worden, of de persoon in kwestie sprak stiekum toch niet zo goed NL en zou ons doorverbinden met iemand die het wel zou kunnen. De norse Fransoos werd steeds norser en begon steeds meer te mopperen. Uiteindelijk hebben we Barrel achteruit geduwd, en de norse Fransoos sleepte het met de lier op de sleepauto, en we reden en reden en reden…ja waarheen? Hij reed ons zo’n 20 min. rond en stopte bij een Audi/Vw dealer. Dat zag er veelbelovend uit! De bus werd van de sleepauto gekieperd en hij zei in ‘t Engels (ja nu sprak hij opeens wel wat Engels) They call you. Wie belt ons? Nou we wachten wel en merken vanzelf wie ons zou bellen. En wachten…en wachten…Toch maar zelf even de Anwb bellen? Tuut…tuut…hallo Anwb waarmee kan ik u helpen? Hallo ik ben die-en-die en sta hier al een tijdje en we zouden gebeld worden volgens de sleper. ‘Mag ik uw gegevens?’ vroeg de meneer van de Anwb. Volgens Anwb was er geen dossier, dan weer wel, dan weerrrrr niet. Argh! En in de bus werd het steeds heter. We stonden al uren op een parkeerplaats in de volle zon. En we zouden, dat werd al snel duidelijk, niet geholpen worden door de Audi/Vw dealer. Volgens Anwb was dit geen betrouwbaar adres. Waarom…in hemelsnaam waarom lieten ze ons dan wegslepen door een onbetrouwbaar sleepbedrijf!? Nog maar eens de Anwb bellen…vervolg lezen…stay tuned ;)

In de na-zomer van vorig jaar hebben wij een kampeerbus gekocht. Een groot grijs gevaarte met de bijnaam Barrel. Het is niet moeders mooiste maar voor ons was eenvoud goed genoeg. Het heeft een bed, ja één met een heerlijk gelmatras. Een keukentje, koelkast, wasbak met stromend water én een afzuigkap. Een hippe toiletruimte is ook aan boord. Handig voor iemand zoals ik die elke 10 minuten moet plassen als er geen plasgelegenheid is. Is die gelegenheid er wel..dan hoef ik juist niet. Raar! Aan Barrel moest nog het één en ander geknutseld worden.  Nieuwe vering, APK-tje en nog wat kleine dingetjes. Kleine dingetjes dachten we. Nee dus! Een dikke €2000 waren we kwijt voordat Barrel vakantie-klaar was.

Zondag, aan het einde van de middag, waren we zover. We waren klaar voor vertrek. Al weken hadden we het erover gehad. Waar gaan we dit jaar heen op vakantie? Er was niets geboekt, dus we gingen op de bonnefooi. Wel zo spannend waar zouden we belanden? Op tv zagen we een ACSI programma waarin ze lieten zien dat je voor ong. €14 een boek kon bestellen waar dan je ACSI pas bij zat waarop je voor max. €15 per nacht kon verblijven op een camping die daarbij was aangesloten. Leek ons handig. Dus niet! Je kunt er alleen gebruik van maken tijden het laagseizoen, hadden we blijkbaar niet goed begrepen. Ook zat in het handschoenenkastje een boek met camperplaatsen, leuk om tussen andere camperaars te staan. Ook daar hebben we geen gebruik van kunnen maken want…

Kuch..pruttel..sputter.. *stilte*  Barrel werd naar de vluchtstrook gestuurd. Ik kijk zo schuin naar manlief met een blik op m’n gezicht van ‘eh, ja..waarom rijdt je naar de vluchtstrook toe?’ Hij doet het niet meer San. (dachten jullie dat ik echt Chanoa heette, nee toch?) Hahahah, leuk geintje, rij nu maar weer gewoon op de normale weg i.p.v de vluchtstrook. Aan manlief’s gezicht was opeens te zien dat het menens was. Flut! Wat zou het kunnen zijn? Brandstof op…brandstofpomp kaduuk? En nu? Eerst maar eens het tankje met diesel erin gieten. Starten…Jaaa…het rijdt! Sputter…kuch..kuch…of toch niet? Anwb bellen…de ridders in hun gele auto’s. Anwb vertelde aan de telefoon dat we eerst de noodhulp-telefoon moesten gebruiken om de plaatselijke dienst in te schakelen. Goed, dan doen we dat. We waren vlakbij tolpoorten gestrand dus zachtjesaan ernaartoe gereden. Ik erachter aan met de gevaren-3-hoek want stel dat we die nog een keer nodig hebben, dan is het handig als we die niet van de vluchtstrook vergeten mee te nemen. Eenmaal bij de tolpoorten keek ik Hubbie aan. Uhm, wie vraagt er in vloeiend Frans om hulp? Manlief spreek alleen qui en non. Ik heb handenenvoetenschoolfranservaring, ik was de pineut (klinkt ook frans pineût :P) Er stond een groepje medewerkers bijeen, ik trok m’n allerliefste gezichtje en in m’n hoofd dacht ik na over hoe ik hen duidelijk kon maken dat onze brandstofmeter ons voor de gek had gehouden. Bij een VW LT is het brandstofniveau geen zekerheid maar een gok. Ik keek nog een keer richting manlief..jij gaat zeker echt niet in het Frans vragen of ze de hulpdienst voor me willen bellen hé? Ik werd wijselijk door hem genegeerd. Vervolg volgt ;)

Een tijdje geleden kochten Hubbie en ik een jumpstarter van Black&Decker. Het ding leek ons reuze handig, je weet maar nooit of je auto wilt starten ja of nee. We hadden het eigenlijk aangeschaft omdat hubbie’s VW Golf maanden in de garage stond zonder er mee te rijden. Dit vanwege een lease-auto maar Hubbie vond definitief afscheid nemen van ‘Opa’ (bijnaam van z’n auto vanwege het bouwjaar) nogal zwaar en koos ervoor het karretje veilig te stallen in een garage. Vreselijk duur geintje maarja wie ben ik om te zeggen waar hij zijn maandsalaris aan moet spenderen, toch? Na 3 maanden besloot Hubbie ‘Opa’ maar eens te rijden om de accu opgeladen te houden. Te laat! Die was al leeg. We probeerden het nog met een aftandse accu-lader van de garageverhuurder maar dat werkte niet. Dus wij kochten bij Halfords een geweldig nieuw apparaat. In 1 jump zou je auto starten. Het ding moest eerst opgeladen worden via het stroomnet thuis en daarna was het klaar voor gebruik. Opgeladen en wel gingen we naar de garage om ‘Opa’ te jumpen. *klikgrrrsputterkuch* Er kwamen diverse geluiden onder de motorkap vandaan maar niet het geluid waar we op gerekend hadden. Nogmaals proberen…nog maals…misschien eventjes pauze en nog maar een keertje? Pff, flutding. Misschien is het niet goed opgeladen thuis? Laten we kijken of het opgeladen kan worden met de lease-auto. Jeetje! De klemmetjes passen niet eens op deze accu. Wat hebben we dan aan dit supersonischwonderbaarlijk oranje geval? We besloten het terug te brengen naar Halfords. Gelukkig hadden we de doos en bon goed bewaard. Tegen de Halfordsmedewerker vertelden we dat het ding niet werkte en dat het ook niet op de polen van de lease-auto pastte. We hebben er dus helemaal niets aan, en daarvoor hadden we geen €100 betaald.  Waarop de Halfordsmedewerker de doos opende, het oranje ding eruit haalde en aan het stekkertje ging ruiken. Uhm…waarom doe je dat? was mijn vraag. Hij kon aan het stekkertje ruiken of we het wel dan niet gebruikt hadden zei hij.  Nou ja zeg! Je hebt mensen met een neus voor parfum. Mensen met een neus voor wijn. Bij Halfords hebben ze ook mensen die aan stekkertjes kunnen ruiken of je een apparaat gebruikt hebt. Knap toch? ;)

Hallo…mevr.B…Haaaaalllooo…wordt u wakker? Links in mijn oor hoor ik hoe er iemand geroepen wordt. Rechts hoor ik “doe er eventjes een warmtedeken over ze is nog geen 35C”. Mevr.B …wordt u wakker? Wakker worden mevr.B. Hemeltjelief wat roepen ze toch om die mevr.B zeg! Ik probeer mijn ogen te openen om te kijken wie die mevr. B nou eigenlijk is waar ze zo om roepen en zie een heel fel licht boven me. Hallo mevr.B…u bent wakker zie ik. Hoe voelt u zich? Hoe voelt wie zich? Ikke? Hm…mevr.B klinkt wel bekend al word ik nooit zo geroepen. Thuis is het ‘Mamáaaah! of Liefie. Op het werk is het muts, doos (na gelang ik fout heb gedaan of fout ga doen) in het beste en meeste geval is het Sannie. Tjah als je tussen mannen werkt moet je het niet te nauw nemen met hoe ze je aanspreken. Hoe ze je ook noemen, het is lief bedoeld. Trek je je persoonlijk aan dat je een muts noemen dan zal je misschien het er ook wel een beetje naar gemaakt hebben door je mutsig te gedragen. Toen ik er net kwam werken probeerde ik me op en top (voor mijn doen dan he) vrouwelijk voor te doen. Lange nageltjes, haartjes netjes gekamd en mascara op de ogen. Maar als je door weer en wind naar je werk fietst (oh sorry Ria…fietstte :P) dan zit je mascara na een paar meter trappen niet meer op je wimpers maar halverwege je wang. Ik ben er dus maar snel mee opgehouden, ze zien het toch niet hoe druk je bent geweest met poedertjes en crèmepjes. Na 2 jaar zeggen de mannen netjes ‘Pardon’ als ze per ongeluk van zich af knetteren en kan ik al tot de letter F het alfabet boeren :D Mevr. B ? ik geef u even iets tegen het bibberen. Je geeft wie wat? *steek* Oh ik voel een prik! Jeeetje! Waarom steken ze me? Of zal ik…hmm…zou ik heel misschien mevr.B kunnen zijn? En weg is het licht boven me…

Een paar uur later zie ik rechts een ongerust kijkende Hubbie. Waarom kijkt hij zo? Op de gang hoor ik de stemmen van mijn kinderen. Dochterlief1 en 2 staan op de gang te wachten totdat ze ook even mogen kijken hoe ik in een bed lig in een ei-geel ziekenhuisshirt. Om beurten komen ze eventjes aan mijn bed staan. Als ik met mijn ogen knipper zijn ze weer verdwenen. Dat er tussen het 1e en 2e geknipper minuten zitten besef ik me niet.

Na 2 dagen voel ik me iets beter. Zo! wat kan een mens zich vervelend voelen zeg! De nachten duren uren. Op de gang hoor je de nachtzuster lopen, mensen kuchen en steeds dat gepiep van apparaten. En geborrel *burpsdeborrel*  Wat een gek geluid komt er uit mijn buik. Kramp! Ik druk snel snel op het rode knopje en wacht met samengeknepen billen tot de nachtzuster komt. Waarrr blijft ze? Ik hoor voetstappen dichterbij komen en vraag haar een ondersteek. Een aantal uur ervoor werd er met een paarse latex handschoen 2 zetpillen in mijn * geplopt. Van boven zouden pilletjes direct eruit komen. Voelde me niet zo heel super door de morfine, alles draaide om mijn hoofd. En nu wilden de zetpilletjes er weer uit. Tenminste dat vermoed/hoop ik. De nachtzuster kijkt wat ik in de ondersteek had geplopt. Leeg…niks. Allemaal lucht vertelt ze, door het gas dat de chirurg in mijn buikholte bracht. Nou had ze dat maar niet gezegd :p D volgende 5 ondersteken had ik reuzegoed mijn best gedaan ze tot de rand te vullen. Ielg!

De reden dat ik dit stukje tik is niet dat ik mensen wil shockeren met ziekenhuisellende. Ook zeg ik niet zo graag vieze woorden. Maar jullie lezers WEL. Als ik in het programma log waar ik deze stukjes tik kan ik zien hoeveel mensen er per dag/uur komen. Hoe ze hier komen en wat er gelezen wordt. Ook heeft Chanoa.nl een zoekfunctie en er word vaak gezocht naar stoeipoesjes en porno. Ik zou zo graag weten wie die mensen zijn ;) Dus op verzoek van de mensen die zoeken naar stoeipoesjes en porno..volgende keer op Chanoa.nl ****Stoeipoesjesporno****